Czas dla siebie, a bycie dupkiem.

Konwenanse nas gubią, stwierdzam to na każdym rogu. Musimy się spotykać z ludźmi, mimo że nie zawsze mamy na to ochotę. Musimy pomagać, bo gdy choćby raz odmówimy to w oczach ludzi stajemy się gburami. Każdy czegoś od nas oczekuje, a najczęściej jest tak, że nic nie dostajemy w zamian. Nie żebyśmy robili coś ze względu na jakieś korzyści, ale prawdą jest fakt, że czasami zwyczajnie potrzebujemy czasu dla siebie.

Świat biegnie jak szalony, a my razem z nim. Im starsza jestem tym więcej potrzebuje odpoczynku od tego szaleństwa. Uwielbiam moich znajomych i czas z nimi spędzany, ale jednocześnie bardzo cenię moment kiedy zamykam się w czterech ścianach. Potrzebuję odetchnąć, przeczytać książkę, obejrzeć film. Sama. W końcu nauczyłam się samotności i chyba każdy powinien. Styczność z naszymi myślami, a nie składową wszystkich myśli wokoło, pomaga nam uporządkować swój światopogląd. Ludzie nas kształtują, ale dopiero cisza pozwala na poskładanie tego do „kupy”.

Najtrudniejsze w tym wszystkim jest odmawianie. Niestety fakt, że nie chcemy się z nikim widzieć odbierany jest w sposób negatywny. Odpoczynek od ludzi nie wynika z faktu, że ich nie lubimy, tylko z potrzeby bycia samemu.

W ciszy słychać więcej, w samotności więcej widać.
Paweł Smoleński

 

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s