Pętla czasu.

Pamiętam mój powrót z Norwegii, po kilku godzinach, nie pamiętam dokładnie ilu, dojechałam na dworzec główny w Oslo. Stamtąd miałam nad ranem autobus na lotnisko, dlatego też spędziłam całą noc na dworcu, mając przy boku bagaże i wszystkie zarobione pieniądze. Nigdy nie zapomnę tej nocy, bo każda minuta była tak okropna, że myślałam tylko o tym żeby nic mi się nie stało. Pełno bezdomnych, dilerów, policji i tak w kółko. Gdy w końcu przyjechał mój autobus i dowiózł mnie szczęśliwie na lotnisko jedyne co czułam to ulga. Ulga i wdzięczność, że lecę do domu i jestem bezpieczna. Nigdy nie byłam tak szczęśliwa stając na Polskiej, lotniskowej ziemi.

Myśląc o mojej obecnej sytuacji przypomniała mi się ta nieszczęsna sytuacja w Oslo. Po tak wielu przeżyciach minionego miesiąca jestem pewna, że w końcu poczuje tę ulgę i spokój jak po powrocie do domu. Człowiek nie jest w stanie zapomnieć o tym co widział, czuł, ale jednocześnie wiem, że wszystko jest po coś. Nawet najgorsze przeżycia nas kształtują i pozwalają przewartościować swoje życie.

Jestem zmęczona, ale wiem, że teraz będzie tylko lepiej.

To będzie mój rok, niezaprzeczalnie.

xx

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s